Tetietatzoverris

Nu daze zehn da 't Westvlams "e bedreihde taalsoorte" is, meug ekik, als Westvlaming in erte en nieren, da nie azo mo loatn gebeuren... Vandoar, vandage gin "beschaafd Vlams", mo geweun, Westvlams... Voe den een en den andern nie teegn z'n skenen te skippen, zitn der e bitje klanken in van overal, want ja, nen tsjoolder gelik dak zien, khoren ik e bitje vanalles... Kgoan der ook de top tiene van Radijo twéé in foefeln. Schone geamballeerd in e vertelliengsje.

Ké mien passeden weke ingeschreven voe die lange loopkoersen in Luxemburh en een aan den anderen kant van uus eigen land, in Visé, wit wel, langs die grote voart da ze do lign èn. Alhoewel, te nis gin voart, nu dak et bepeinse, mo 't is nu nog eki geliek, ossje derin springt, ist zeste nat zien of in e voart... 't zien eigenlijk mo de truntekoesn die dervan zoen zagen ot da nu e voart is, ja of nint.

Van bachten de competoeter zien de betoalingen in orde gekomn, dus z'én under geld, en ik kriegn tons m'n numero ak do toekomme. 't Woare thopen da we met die numero goed aan de mete geraken en dak me onder boane goed gejeund goan èn.

Mo gow, nu da we helegans inheschreevn zien, is 't er gin boane mi were. Kgoan zelfs mjeer zeggen, in de weke voo Luxemburh, zien we up congée payé, up e smete van do, in de dardennen... Gin gezever ot gepasserd is va slichte benen en ol, tied henoeh voe te rustn, of voe andersche "alternatieve" trainiengn te doen, gelik da 't vrouwtje noh e wrikkelgat is, ze hoat nie meugen met eur buuketetje bloot loopn, of de ruste is gepassird...

En ondertuschn zienk an de fiesiek aan 't werkn, ké ol e poar keer hoed heloopn, kmoeste ginne sjetten boai nie mi andoen, want 't is a goe were eigentlik feitelik voe achter stroate te tsjolen. Ké ook ol met de velo hereedn, en kweetnie oe hard up e pluume goan klopn en al. Nie voe te stoefn, mo gow, kzien hoed erbegost, kmoetn nu nog vuloedn vaneigenst, mo da komt wel in orde. Kvoeln mien al e stik meer in forme, dus da goat in de sacoche komn.

Neh, tefeite goak ier nog e rondleidinge geven a m'n leroare van d'avondschole, en derachter goak verzekerst nog e ki m'n loopsluffers uit de kasse hoaln, en e ferme trot luopn. Kmoetn vanaht noh goan werkn ook, in Bèèrnem, wit wel, 't zottekot da ze zehn, mo de klopt eigentlik nie, 't is "pieshiatriche klinieke" of etwukn zuks da ze zehn, 't is nog eki geliek, 't zien ol roare wietewoais die do luopn... En we meugn ze noh stoffoasje geevn da we wiln, 't bluuvn der do toch tefrente wo da we mo kun van zehn: 't is ne swoateloare...


Vwala, tetietatzoverris da we were kun goan lopekoerse doen.

't amusement nog e manjes

Achieltje

Verrezen uit de doden...

Christus stond reeds drie dagen na z'n kruisiging op uit de doden, ikzelf deed er iets meer dan een jaar over. 7 december 2007 was m'n laatste teken van (blog)leven. We schrijven vandaag 29 januari 2009, wat een achterstand heb ik goed te maken op die andere mens...

Is er in 2008 dan niets gebeurd? Natuurlijk wel... Iets wat de moeite waard is om te vertellen? Tgoh, er werden welgeteld 0,0 marathons gelopen. Niet dat ik een losbandig leven ben beginnen leiden, nee hoor, in de vroege zomer (nou ja, zomer?) stond de actie Ventourist/Venthousiast op het programma. Er werd dus wel het een en ander afgefietst in voorbereiding naar, al verliep het nogal rustig. Het verdict op de dag des oordeels: vanuit de 3 punten de Ventoux gedaan, tijden tussen 1u43 en 1u51, niet zo super, beter dan de gemiddelde toerist, veel te traag naar m'n eigen mening. Wel uitermate tevreden...

Geen competitie meer gedaan in 2008? Als het op lopen aankomt, nope... Amper loopkilometers gemaald. Fietsen? Ja hoor, ik kwam een aantal keer aan de start van wielerwedstrijden bij de elite zonder contract, kon me wel amuseren, doch het was vaak te hard afzien om goed te zijn. Resultaten kwamen er ook al niet, plaatsen tss 20ste en 30ste, dat nog net...

Anders nog nieuws? Op 't werk kreeg ik deze week m'n vast contract, na 2 jaarcontracten konden ze wel niet anders... Sedert de zomer werk ik op een verslaafdenzorg, niet m'n eigen keuze, maar het went wel...

L'amour? Jaaaaaaaaaaaa, en dat zal wel 1 van de redenen zijn waarom ik niet heb gelopen, veel leuker om te gaan wandelen met 't hondje natuurlijk, om van de rust in de zetel nog te zwijgen... Sedert iets meer dan een jaar dus geen vrijgezellige jongen meer, en daar maal ik niet om :d

2009? Tjah, heb mezelf het doel gesteld om 2 marathons te lopen, eentje in mei, eentje in het najaar. In het Franse Cancale was op 17 mei een mooie, maar gezien een communiefeest moet ik zoeken naar iets anders, twijfel nog tss de Maasmarathon of de ING Night Run Luxembourg, mss beide? Wie weet... In 't najaar mss de Leiemarathon, gezien dit dicht bij de deur is...

En 't gewicht? Dat swingt weer de pan uit, de reden waarom ik ooit begon met bloggen en opnieuw lopen, herhaalt zich dus een beetje. Een goeie 77 kg is net iets te veel. In mei hopelijk weer rond de 70.

Al getraind? Ja hoor, al een 5 kilometer gelopen, aan amper 9.4 per uur, afgezien bij de beesten. Dat is waar het voor mij weer om draait, leren afzien, weer de kilometers aftellen op een marathon... Afspraak in mei, Maasmarathon of Luxemburg, aan de aankomst, 3u30 (of iets eerder) na de start...

Hehroet

Achieltje

Ai ai deh

Nog eventjes iets kleins over de marathon: mijn officiële uitslag: 86ste plek op 345 aankomsten (aantal gestarte deelnemers staat nergens vermeld) in een tijd van 3u 21m 47s. In mn eigen categorie eindigde ik 21ste. Niet slecht, ben er nog steeds wat blij om. Raar, maar kwas contenter met mn 3u26 in de Maasmarathon... Die deed net iets meer deugd.

Ik zit wel nog met een pijnlijk gevolg. De week voor de marathon deed mn rechterknie al wat pijn (al van de 12u in Den Haag), maar niet genoeg om de marathon te laten liggen. Nu nadien is de pijn niet echt toegenomen, maar ook niet afgenomen, hoewel lopen er nu niet in zit. Erg veel pijn is 't niet, irritant gevoel is het wel. In elk geval neem ik het zeker voor het onzekere en ga me eerstdaags eens richting sportwinkel begeven voor een paar nieuwe "loopsavatten" en de podoloog eens opbellen voor een koppel nieuwe zooltjes, heb zo 't gevoel dat het wel eens daar zou kunnen aan liggen, ze hebben hun beste tijd gehad ondertussen.

Ondertussen geniet ik wat van de rust, er staan toch nog geen marathons op het programma eerstkomend, ook al is dat geen certitude dat er gene "out of the blue" zouden gelopen worden natuurlijk...Ken mezelf...

Gegroet u allen,

Achieltje

Da Nacht van Vlaanderen

Gisteren bij wijze van tussendoortje de Nacht van Vlaanderen gelopen. Tussendoortje? Ja, want 's morgens had ik al vroegdienst gedaan en ook op zaterdag werd ik voor dag en dauw weer op dienst verwacht... Blijven plakken nadien was dus geen optie, snel lopen om thuis te zijn des te meer...

Voor de start de kleedkamer binnen en al meteen kom ik dat ander webloggeweld Koen en Frank Spencer tegen. Ook zij zien het volledig zitten om er een stevige lap op te geven in 't donker gat. Rustig keuvelend maken we ons klaar, rug en borstnummer goed hangen, beentjes inwrijven met warmte-houdende zalf, nog laatste iets eten en drinken...

Aan de start zag ik een grote meute in dranghekkens staan, verschillende startvakken. Voor heel die hoop staan er heel wat ultralopers en snelle marathonmannen, dus me via een omwegje dan maar daarbij gezet, in plaats van te drummen achterin heel de massa... Rustig het startschot afwachten en om 20u zetten we ons in lichte looppas.

Samen met een 10km wedstrijd en de ultra's gaan we op pad voor een eerste rondje van 10km. In de eerste kilometers wordt heel wat geduwd en getrokken om positie te kiezen, ik laat de meute wat begaan, en moet zoeken naar een eigen ritme. M'n knie speelde heel de week wat lichtjes op, en ook in de beginfase voelde ik iets, maar geleidelijk aan ebde ook dat weg. M'n gevoel tijdens de eerste vijf km, waarin ik nauwelijks ritme leek te houden, was echt niet goed. Vermoeide, zware benen. De duik naar 3u15 zou voor een andere keer zijn.

Pas na een 15tal km zet ik me in een groepje van een man of 4, die afwisselend de kop neemt in lange stukken tegenwind die we de eerste helft te verduren krijgen, ideaal om de hartslag onder controle te houden als je zo achter een boom van een kerel kunt kruipen. Halfweg komen we door in 1u42, mooi ritme, al zeggen m'n kompanen dat ze te snel bezig zijn. Tussen Handzame en Werken komen ook de snelle mannen reeds terug van een lusje, we zien ze stuk voor stuk passeren, wat gaan die gasten hard. Het inspireert me om de kop te nemen en het ritme te bewaren. Vlak voor het keerpunt zie ik Andrea Vermote, een dorpsgenote, die dus kort voor mij liep, samen met haar kompaan Jean-Pierre en met twee fietsen mee, eentje bestuurd door Hans, waar ik meerdere jaren mee gesnookerd heb.

Terugkeren met wind "in 't gat" zie ik wel zitten, en ik leg er dan ook deftig de pees op, ik weiger te vertragen, een per een vallen de medelopers af, blijkbaar hadden er zich vele vergallopeerd in de eerste helft, want vanaf km 25 ben ik aan het oprapen geslaan, lijk per lijk kwam ik tegen. Na het lopen van het lusje in Werken kwam ik in tegengestelde richting Spencer tegen, nog een mooi ritme houdend, op de hielen gezeten door Vansteenkiste, die het moeilijk lijkt te krijgen...

Wat verder krijg ik Andrea te pakken, eventjes een babbeltje, wat aanmoedigingen en dan weer verder, op het ritme blijven lopend. Tempo houden, niet versnellen, m'n inzinking van Maastricht komt me weer voor de geest, dit wil ik nu niet tegenkomen. In Kortemark, op goed 7 van de meet krijg ik het op een glooiend stuk iets moeilijker, en er komt zowaar iemand vanuit de achtergrond aanpikken. Twee kilometer verder echter moet hij me weer laten gaan, zodat ik weer alleen op pad moet voor de laatste kilometers. Het gaat me zo goed na 37-38 km dat ik besluit het erop te wagen en nog wat te gaan versnellen. Het ritme zat goed voor 3u23-24 ongeveer, ideaal, mss kon ik er nog wat vanaf doen. De laatste kilometers ging ik (naar eigen bescheiden mening) goed tekeer, raapte heeeeeeeeeeel wat mensen op, laatste 3km gingen zelfs heel vlot tegen de 14 per uur aan, zelfs iets erover. Op de markt aangekomen prijkte op de klok: 3u21min38 sec. Weer 4 min van mn PR af... Tevreden mens. Op Garmin staat een afstand van 42.5 km... net iets meer dus? Ofwel nam ik ergens een omweg...lol.

Nadien kon ik jammergenoeg niet meer blijven plakken om de prestaties van de anderen te bewonderen, en ook de Leffe vond deze keer niet de weg naar mn slokdarm... 't Zal voor de volgende keer zijn... Dan proberen we weer 4 min van de tijd te pingelen, en 4 Leffe's meer te drinken nadien....


Gegroet

Birger

My first century-break

M'n allereerste break boven de 100!!! Jammergenoeg niet in het snooker, nee, maar dit berichtje, dat ik nu met eigen vingers typ, en u nu met eigen ogen leest, is het honderdste berichtje op deze weblog. 26 maart 2006 begon ik eraan, toen goeie 76 kg zwaar, het gewicht op peil houden door 60 dagen later de marathon van Luxemburg te gaan lopen in gezelschap van oer-blogger Koen en Johan van Loock. Nu, 100 berichten later, staat het weer in het teken van een nakende marathon, en ja, ook nu is een van de twee kompanen van destijds er weer bij. Ook Koen zal er zijn in de Nacht van Vlaanderen, nu nog 16 dagen aftellen. Hopelijk is het weer zo plezierig als toen, al zou ik niet zo tevreden zijn moest ik dezelfde tijd (3u54) lopen als toen. 't Mag gerust een groot halfuur sneller.

Positief in dit berichtje: Joop verlaat stilaan m'n (verre van) atletisch lichaam, enkel z'n de allerkleinste neefjes van hem irriteren nog wat, maar na het weekendje rust (geen Zwevezele en Mc Bride dus) ben ik maandag rustig weer begonnen met 2u badminton. Gisteren rustig 10km gelopen, hartslag nog beetje te hoog (150 gemiddeld, amper 9.5 per uur). Vandaag wou ik eens deftig doorlopen, op Garmin workout ingesteld, 2km inlopen, 500meter tss 16 en 17 per uur, 500 m rust, 5 keer 1000m tss de 16 en 17 per uur, telkens 500m rust ertussen, en dan nog wat uitlopen. Tijdens herhaling 4 en 5 had ik het wat moeilijk in de tegenwind, zodat ik er nog een zesde 1000 en een afsluitende 500 heb bijgelapt met de wind vanachter. De recuperatie is verre van je dat, moet bijna wandelen om het weer op het gewenste niveau te krijgen. Al moet ik eerlijk toegeven dat 17 per uur net iets boven mn mogelijkheden ligt op dit moment. Volgende keer iets minder enthousiast zijn. Al deed het wel eens deugd om door te lopen, je kent wel dat gevoel, gewoon doorlopen, naar niets omzien en dan bijna doodvallen...hihi.

Ondertussen heb ik ook een noodplan in gedachten. Wegens het missen van Zwevezele en Mc Bride heb ik op Joggings.be eens gekeken, en zondag (m'n enige vrije dag in twee weken) is er in Vlezenbeek een halve marathon. Het zou dus wel eens leuk zijn om die te lopen bij wijze van test. Zal het alleszins in overweging nemen.

En nu snel naar 't werk,

Groetjes

Birger

Joop de microob

Een kleine viespeuk zorgt voor enige rem op m'n marathonvoorbereiding. Khad het moeten weten, het liep te goed de laatste tijd, er moest wel iets tussenkomen. Kleine Joop, de ambetante microob, heeft zich ergens in mn keel genesteld, vanwaar hij zorgt voor irritatie, koppijn, fluimen, minder adem, en meer van dat fraais waardoor lopen niet meteen het eerste is waar je aan denkt.

Vorige week was het nochtans goed geweest, elke dag (tot vrijdag) getraind. Zelfs een lange duurloop van 28km (van werk naar huis) ertussen. Ongeveer elke dag 2u tot 2u30 training, lopen of fietsen. In 't weekend liep het dan niet zo goed, voelde me toen al wat suf, gerust, maandag intensief badminton gaan spelen, dinsdag van 't zelfde, maar de geplande looptraining heb ik toen geschrapt. Gisteren en vandaag (donderdag) was het helemaal uit met de pret. Joop drong helemaal door. Bij momenten gaat het, bij momenten minder. Morgen was er normaal de stratenloop in Zwevezele (Houtlandcriterium) gepland... 't Zal njet zijn als 't is gelijk vandaag. Ook zondagmorgen (Mc Bride Run) laat ik nog in 't midden, 't heeft weinig zin om jezelf nog meer uit te putten, nog zieker te worden.

Plannen rijzen om de Nacht te laten vallen (of tenminste: de poging tot snelle tijd te staken). Hoewel het nog drie weken is... Feit is dat ik dit weekend de grootste test had gepland door de twee wedstrijden op drie dagen, en dat die nu wegvallen. We zien wel. Als we er nu niet in slagen om deftige tijd neer te zetten zal het voor Eindhoven zijn!!!

Groetjes

Achieltje

Twès deur Bruhhe

Deze week al poging gedaan om up te daten, toen viel alles uit, bij deze dus poging twee...

Dit weekend stond sinds lang nog eens een massa-loop op 't programma. 5200 man om in veel te smalle straatjes te lopen, dat zou nooit goed komen... Als je dan zo slim bent om pas op 5 min voor de start een plaatsje te zoeken sta je ongeveer heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeelemaal vanachter. Al stond ik daar uiteraard in 't goeie gezelschap van enkele bloggertjes. Er waren er trouwens weer heel wat op post.

De loop zelf dan. We waren nog niet eens onder de startboog door als er door de micro al gezegd werd dat de koplopers de eerste kilometers hadden afgewerkt... Meer dan drie minuten tijdsverlies dus gewoon al om te starten... In de eerste vier kilometer was het dan haast onbegonnen werk om voorbij te steken, dus 't duurde wel een tijdje voor ik op dreef raakte. Enige voordeel aan langs achter starten is dat je de hele loop door mensen voorbijsteekt, die steeds meer lijken stil te staan, best wel leuk. Maar toch had ik liever vooraan gestart.

Enfin, 't ging goed, alle rem en ontwijk maneuvres in acht genomen. Een wedstrijd die dus meer op intervaltraining leek. Enkel de laatste vier hadden we ruim de plaats om eigen ritme aan te houden. Uiteindelijk binnengekomen (volgens off uitslag) in 1u en 20 sec. Vanonder de boog mat ik zelf iets meer dan 57 minuten op. Balen dus dat we niet verder vooraan starten en net buiten de top 500 vallen (511ste), maar heel tevreden over de loop op zich, sfeer was fantastisch, en mn eigen gevoel super, dat belooft veel goeds...

Volgende doel: vrijdag Sint Rembert Corrida lopen onder de 40 minuten. Moest zelfs dat lukken, dan ga ik stilaan beginnen dromen van een schonen tijd op de halve marathon (Mc Bride Run) en als het dan nog zo denderend blijft gaan, zal de moral voor de marathon van de Nacht van Vlaanderen pas heeeeeeeeeeeeeel hoog komen te staan. Dan zou ik wel eens een serieus stuk onder mn PR durven proberen...

Allez, beste menschen, enen goeiendag nog,

Achieltje